Interview                                                                                                                     

روزنامه اطلاعات -  1387مرداد 13                                                                                                                                                                 

آیدین آغداشلو :

نامی پتگر شاگردانش را مسحور می کرد.

آیدین آغداشلو در آیین تشیع پیکر « نامی پتگر » با اشاره به این که جامعه هنری ایران دین خود را نسبت به نامی پتگر ادا نکرد، گفت : این هنرمند مستقل ، فعال ، کارا و مالامال از آثار آینده از میان ما رفت . آیین تشیع پیکر نامی پتگر صبح دیروز با حضور جمعی از هنرمندان نقاش و دوستداران این هنرمند از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

بنا براین گزارش ، آیدین آغداشلو در آیین تشیع این هنرمند پشت تریبون قرار گرفت و درباره ویژگی های شخصیتی و هنری این نقاش پیشکسوت صحبت کرد.

آغداشلو با بیان این که جامعه هنری ایران ، حق این هنرمند شایسته را مغفول گذاشته است، گفت : حتی یکی از هزاران حق و سهم این هنرمند در شأن و اعتبار او ادا نشده است. اما مرگ یک امر نهایی نیست و هر انسان هنرمندی با آثارش در ذهن اطرافیانش به حیات خود ادامه خواهد داد و نامی پتگر در ذهن و آثار شاگردان و دوستدارانش تکثیر شده و باقی خواهد ماند.

آغداشلو با اشاره به زندگی هنری این هنرمند نقاش ، گفت : پتگر از خانواده ای اصیل و فرهنگی برخاست، پدر و عمویش از استادان طراز اول نقاشی آکادمیک این کشور بودند و در چنین فضایی نامی پتگر متولد شد . او از سنین جوانی با هنر سر و کار داشت و موفق شد به استاد توانا و برجسته ای در عرصه نقاشی آکادمیک تبدیل شود و این تنها جزئی از کلی بود که او به آن رسید .

                                           

وی با اشاره به جهان بینی شخصی این هنرمند گفت : پتگر از معدود هنرمندانی بود که به جهان بینی شخصی خود دست یافت و به عنوان نمونه ای از یک هنرمند مستقل در میان هنرمندان متفاوت و متعدد هنر معاصر ایران عمل می کرد.

آغداشلو در ادامه از نامی پتگر به عنوان یک هنرمند غنایی و سمبولیست یاد کرد و گفت : او به عرفان علاقه داشت و در دورانی زندگی می کرد که کنایات و مفاهیم خاص در قالب خود شکل گرفت و مجموعه آثاری که از او به یادگار مانده است ، گواه آن است.

وی در ادامه با تأکید بر این که سخنرانان در باره پتگر نیازی به غلو ندارد ،گفت : سخنران نباید برای آن که مقام و جایگاه این هنرمند نقاش را بیان کند ، چیزی را جعل کند و درباره او غلو کند چرا که فروتنی این هنرمند و دانش عمیق و آکادمیک او در کنار کار مداوم جایی برای غلو نگذاشته است .

آغداشلو همچنین نامی پتگر را از قدیمی ترین و معتبر ترین استادان نقاشی ایران خواند که نقاشی را فقط تدریس نکرد ، بلکه همه احساس و الزام جایگاه نقاشی ایران را تکثیر کرد و در بین شاگردانش به ودیعه گذاشت.

آغداشلو انزوا طلبی این نقاش را ناشی از آزرده خاطری او دانست و گفت : پتگر سالها در خیابان جم تهران کارگاه نقاشی داشت و جمعی از هنرمندان نقاش ما در این کارگاه با نقاشی بی ادا و بی ادعا آشنا شدند اما بعد از مدتی به انزوای خود خواسته تن د اد و راهی شمال کشور شد. وی افزود : هراز گاهی که او را می دیدم از زندگی در شمال شاد بود و هیچ وقت تنها نماند ، اما در این که جامعه هنری ایران دین خود را نسبت به این هنرمند ادا نکرده است، هیچ تردیدی نیست، آن هم در زمانه ای که کوچکترها ارتقاء می یابند ،و بزرگترها را فراموش می کنند ، اما با این حال ، پتگر به هیچ تحسین و جفایی اعتنا نداشت.

این کارشناس و نقاش در ادامه به آثار نامی پتگر اشاره کرد و گفت : سخن گفتن درباره حاصل کار او از جمله مناظر و تک چهره هایش هنوز زود است. چرا که هنوز مجموعه آثار این هنرمند چاپ نشده ، مورد نقد و بررسی قرار نگرفته و جایگاهی به درستی بیان نشده است . اما درباره نمادها ،کنایه ها ، سمبل ها و ارتباط و علاقه او به انسانها در آثارش می توان گفت که ارتباط مناظری که نقاشی می کرد با نگارگری قدیمی ایران و تک چهره های او از کسانی که دوستشان داشت گواه آن است که موفق شده بود میان نگاهش به جهان و بازگویی آن اتصال ایجاد کند.

آغداشلو تصریح کرد : پتگر فعال ، کارا و مالامال از آثار آینده در گذشت.

              

 در ادامه این آیین بهنام کامرانی هنرمند نقاش و از شاگردان نامی پتگر در جایگاه ایستاد و درباره ویژگی های استادش سخن گفت.

کامرانی ، نامی پتگر را مردی با استغنا توصیف کرد و گفت : اسغنا از این هنرمند فردی وارسته و فرزانه ساخت که تأثیر آن را همه شاگردانش مثل من تا ابد در خود احساس خواهیم کرد.

وی با اشاره به نحوه تدریس این هنرمند نقاش ادامه داد : نامی پتگر می توانست ساعت ها درباره یک تابلو نقاشی صحبت کند و شاگردانش را مسحور کند و زمانی که به شمال کشور مهاجرت کرد دغدغه این را نداشت که خود را به رخ بکشد.

کامرانی درباره آثار پتگر هم گفت : او نسبت به رنگ و سمبولیسم رنگ در نقاشی هایش بسیار حساس بود و برای مضامین آثارش مدتها فکر می کرد هر یک از آثار او یک داستان داشت که ساعت ها ذهن ما را به خود مشغول می کرد .

در خاتمه این آیین ، خلیلی از جمله دوستان نزدیک نامی پتگر شعری را به مناسبت در گذشت این هنرمند خواند.

پیکر نامی پتگر به همراه جمعی از هنرمندان نقاش و دوستدارانش به سمت بهشت سکینه واقع در اتوبان تهران قزوین تشیع و به خاک سپره شد.

نامی پتگر روز سه شنبه 8 مرداد ماه در سن 63 سالگی در آتلیه شخصی خود و در حین کشیدن نقاشی بر اثر سکته قلبی در گذشت .

نامی پتگر ، نقاش پیشکسوت ایرانی در سال 1324 در تهران متولد شد. وی ابتدا مانند استاد و پدرش علی اصغر پتگر به شیوه ، واقع گرایانه نقاشی می کرد در سال 1344 به تأسیس آموزشگاه مستقل هنر طراحی و نقاشی در تهران اقدام کرد و تا آخر عمر در آموزشگاه خصوصی خود ، گروه قلیلی از هنرجویان مستعدی را آموزش داد . در 30 سال اخیر واقع گرایی او در چشم اندازهایش ،از ناتورالیسم تغزلی به سوی گرایش به تجرد رفت و فیگورهایش به نوعی بیان تمثیلی با حال و هوایی ، تغزلی و شرقی انجامید و همین ویژگی ها ، آثار رنگ روغنی او را از آثار فیگوراتی متمایز ساخت .

«نامی پتگر » در سفرهایی به غرب از رم ، واتیکان ، فلورانس و پاریس دیدن کرد و از هنر کلاسیک و مدرن اروپا بسیار آموخت ، لیکن شیوه حسی و ادراک شهودی ایرانی خویش را از دست نداد . از تجربه هایی که از تدریس در دانشگاه ها یا آموزشگاه شخصی خود کسب کرده جهت تبیین حقانیت بروز جلوه های بینش انسانی و معنوی در هنر بهره جست و مقالاتی در این زمینه منتشر کرد و نیز در برنامه های تلویزیونی کشورش در رابطه با تفسیر تاریخ نقاشی ، تحلیل های ویژه ای ارائه کرد .

                                                           

 

Note: